İskender Baydar
23 Mart 2014

BİRAZ DUYGU!

“Nasıl anlatsam, nerden başlasam…” diye başlar MFÖ’nün unutulmaz şarkısı ‘Bodrum Bodrum…’

“Duygu, biraz duygu… Bütün isteğim buydu…” diye de devam eder.

Evet, lig sonuncusu Kayserispor karşısında biraz duyguya ihtiyacı vardı takımın…

Mesela biraz forma aşkına, biraz hırsa, biraz kazandığı paranın hakkını vermek için vicdana ihtiyaçları vardı.

Ve bunların hiçbiri yoktu sahada…

Portekizli Teknik Direktörü Paciencia Domingos’un bile umut ışığı görmeyip terk ettiği, yardımcı antrenöre emanet renktaş rakibi karşısında yokları oynadı Galatasaray

Baba Gündüz’ün, 1962-1963 sezonu başında, takıma kulübün ruhunu anlatırken kullandığı “Galatasaray bir his takımıdır. Renklerine aşık, birbirlerini seven futbolcuların takımıdır. Galatasaray feragat ve fedakârlıklarla çalışacak futbolcuların takımıdır. Galatasaray şımarıkları, kendini beğenmişleri, yalnız kendini düşünenleri sevmez. Kısacası Galatasaray, bir halatı hep birlikte çekenlerin, hep birlikte üzülüp, hep beraber sevinmesini bilenlerin takımıdır” cümlesinin tam tersiydi Kayserispor karşısındaki takım.

His yoktu…

Aşk yoktu…

Sevgi yoktu…

Feragat yoktu…

Fedakârlık yoktu…

Çalışmak yoktu…

Şımarıklık vardı…

Kendini beğenmişlik vardı…

Yalnız kendini düşünenler vardı…

Bir halatı bırakın beraber çekmek, beraber sevinip üzülmek, o halatla neredeyse birbirlerini boğacaklardı.

Yazık, çok yazık.

Yeniden MFÖ’nün şarkısına dönecek olursak;

“Nasıl anlatsam, nerden başlasam… Kaç kişiydik o zaman bak, kaç kişi kaldı şimdi…” diye devam eder şarkı.

Sahi kaç kişiydik Arena’da?

Yarısı mı doluydu stadın?

Taraftar gelmişti de seyirciler neredeydi?

“Bir zamanlar aşık olmuştum… Ama şimdi ismi neydi unuttum” mu diyorlardı…

Özetleyecek olursak:

Sürekli yana ve geriye oynayan bir takım…

Topu boş kaleye yollayamayan futbolcular…

Pas vereceği yerde şut çeken, şut çekmesi gerekirken pas veren bir şaşkınlar ordusu…

Lig sonuncusu Kayserispor maçında, teknik direktörü kaçmış bir takım karşısında, maalesef iyi anlamda söylenebilecek tek kelime yok Galatasaray adına…

Mancini’nin basın toplantısında söyledikleri ise resmen utanç vesikasıydı.

Eee; her şey böylesine tel tel dökülürken Galatasaray’da, maç sonunda yükselen istifa sesleri de gayet doğaldı.